บทความเกี่ยวกับ วัยรุ่น
คนเป็นคนที่ - 1925 [Date : 19 เม.ย. 2553 ]   
 
โตแล้วอยากดูแลตัวเอง
 
วันที่ 19 เม.ย. 2553   โดย รศ.น.พ.พนม เกตุมาน
 
 

[ คัดลอกจากหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน วันอาทิตย์ที่ 15 สิงหาคม 2542]

โตแล้วอยากดูแลตัวเอง

รศ.น.พ.พนม เกตุมาน


คุณพ่อดิฉันเป็นนายทหารยศนายพล ดิฉันได้รับการเลี้ยงดู อย่างทะนุถนอมมาตั้งแต่เล็ก จนบางครั้งดิฉันก็รู้สึกว่ามันมากเกินไป คุณพ่อคุณแม่จะห่วงดิฉันมาก ไม่เคยให้ทำอะไรด้วยตัวเองเลย สอบเข้าเรียนคุณพ่อก็จะพาไปฝากฝังให้ จบออกมาทำงานคุณพ่อก็ฝากงานให้ ทุกวันนี้ดิฉันยิ่งรู้สึกว่าตัวเองแตกต่างจากเพื่อนคนอื่น

ดิฉันอยากมีชีวิตเหมือนคนทั่วไป เวลาจะกลับบ้านอยากไปเที่ยวเตร่บ้าง แต่คุณพ่อก็ให้ทหารรับใช้มารับทุกวัน ให้เหตุผลว่าดิฉันยังเด็กเพิ่งจบมีงานทำ รอให้โตกว่านี้อีกหน่อย

ถ้าดิฉันอยากทำอะไรที่นอกขอบเขตของคุณพ่อคุณแม่ก็ต้องแอบทำ ดิฉันเบื่อบ้านมาก รู้สึกว่าคุยอะไรก็ไม่เหมือนใคร อยากออกไปเผชิญโลกกว้าง แต่อีกใจหนึ่งก็ไม่มั่นใจเพราะไม่เคยทำอะไรเอง ดิฉันควรทำตัวอย่างไรดีที่จะยังเป็นลูกที่ดีของคุณพ่อคุณแม่ ขณะเดียวกันก็ไม่ฝืนความรู้สึกตัวเองมากนัก เหมือนทุกวันนี้

ลูกสาวคนเดียว

คุณลูกสาวคนเดียวมีความทุกข์ใจเหลือเกิน จากการมีชีวิตที่สะดวกสบาย มีคนคอยเอาใจดูแล รับใช้ ไม่ต้องลำบาก น่าแปลกที่มีคนอีกจำนวนมากที่อิจฉาคุณ เพราะเขาขาดสิ่งที่คุณมี และไม่เคยคิดว่าชีวิตเขาจะน่าเบื่อถ้าเขาเป็นคุณ ชีวิตก็เป็นแบบนี้นะครับ ไม่ว่าจะมากเกินไปหรือน้อยเกินไปก็ทำให้เกิดความทุกข์ได้

ความทุกข์ของคุณเกิดจากความรู้สึกเบื่อชีวิตที่จำเจ ไม่ตื่นเต้น ไม่เป็นตัวของตัวเอง ไม่มีความสุข อย่างที่ชีวิตควรจะเป็น ซึ่งไม่ใช่สิ่งผิดปกติ ชีวิตของคุณถูกประคบประหงมมามากจนเกินไป ด้วยความเข้าใจผิดของพ่อแม่ที่คิดว่า การเลี้ยงลูกแบบนี้ จะทำให้คุณมีความสุขได้ และคุณเองก็ขาดทักษะในการดำเนินชีวิต ที่จะทำให้ตนเองมีความพอใจได้

สิ่งที่คุณน่าจะกระทำคือค่อยๆ เปลี่ยนแปลงชีวิตให้เป็นตัวของตัวเองขึ้น ลดการช่วยเหลือลง สัมผัสชีวิตจริงให้มากขึ้นเรื่อย ๆ ลองหาประสบการณ์ชีวิต ที่แปลกใหม่จากเดิม (ที่ไม่เสียหายอะไร) แต่การเปลี่ยนแปลงนี้ ควรจะต้องค่อยเป็นค่อยไป เพราะถ้าเร็วเกินไป คุณพ่อของคุณคงรับไม่ได้ และคุณเองก็ยังไม่มีทักษะเพียงพอจะเผชิญชีวิตตามลำพังได้

หมอแนะนำว่า คุณลองวางแผนกับตัวเองว่า ต่อไปในเดือนหน้า คุณจะลดอะไรลงไปได้บ้าง เช่น ลดการให้คนมาคอยรับคอยส่ง แล้วหาวิธีการเดินทางไปทำงานด้วยตนเอง หัดขับรถ หัดขึ้นรถเมล์ หรือรถแท็กซี่เอง วันเสาร์-อาทิตย์ ลองนัดเพื่อนไปไหนด้วยกันตามลำพัง แล้วกลับเองพยายามปฏิเสธความช่วยเหลือที่พ่อจะยังให้ความนุ่มนวล

แล้วพิสูจน์ให้ท่านเห็นด้วยตาว่าคุณทำได้และปลอดภัย คุณเองก็จะรู้สึกมั่นใจตนเองมากขึ้น

การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวของคุณต้องอาศัยความหนักแน่นจริงจัง แสดงให้เห็นว่าคุณต้องการอย่างไร แต่ก็ควรยืดหยุ่นบ้าง ถ้าคุณพ่อยังรับไม่ได้ซึ่งหมอเชื่อว่าใหม่ๆ ท่านยังคงยอมรับไม่ได้จริง

สิ่งที่ควรพิสูจน์ตนเองคือ การคิดและวางแผนอย่างเป็นขั้นตอน และปลอดภัย อย่าแอบทำคนเดียว เพราะถ้าคุณพ่อทราบในภายหลัง ท่านอาจยิ่งเข้มงวดกับคุณมากขึ้นกว่าเดิม ลองขอร้องท่านดีๆ ให้ท่านใจอ่อน หมอเชื่อว่าน่าจะได้ผลอาจให้คุณแม่ช่วยพูดให้ก็ได้ ถ้าคุณแม่เข้าใจคุณ

ที่สำคัญคือ การที่คุณมีอิสระมากขึ้นอาจทำให้คุณหลงระเริงกับมัน จนพ่อแม่เป็นห่วงมากและเป็นอุปสรรคต่อการเป็นอิสระของคุณก็ได้

อีกอย่างหนึ่งที่อาจจะช่วยคุณได้มาก คือ การพยายามทำอะไร ในบ้านด้วยตนเอง ทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องส่วนรวม การพิสูจน์ความสามารถในการรับผิดชอบในเรื่องเหล่านี้ ทำให้พ่อแม่หลายคนเห็นความเป็นผู้ใหญ่ของเรามากขึ้น และมอบอิสระเสรีภาพให้คุณได้ด้วย

รศ.น.พ.พนม เกตุมาน

 
 

[ ที่มา...http://www.elib-online.com/doctors/child_free.html ]

URL Link : http://www.elib-online.com/doctors/child_free.html

 

     
   


[Home] [โรคเด็ก] [เสพสมให้สมอารมณ์หมาย] [คู่มือเลี้ยงลูก] [คลินิกเด็ก] [ผู้สูงวัย] [ครอบครัว] [คุมกำเนิด] [วัยรุ่น] [เบี่ยงเบน] [กฏหมาย] [สุขภาพจิต] [ผู้หญิง ผู้หญิง] [กามโรค]